Krajem XII veka pominje se utvrđenje (prvobitno) i nešto kasnije manstir Templara u Baču, koji tek u prvoj polovini XII veka poprima svoj i danas delimično sačuvan izgled. Ukidanjem kaluđerskog reda Templara manastir prelazi u ruke Franjevaca 1301. godine. Temelje ovom samostanu postavili su pripadnici viteško-monaškog reda Templara još 1169. godine. Samostan je izgrađen u kasnoromaničkom i ranogotičkom stilu. U svojim osvajačkim pohodima Turci su ga delimično porušili i pretvoli u džamiju. Tada je Bač bio sedište bačke nahije koja je uključivala oko 70 sela.

U samostanu se čuva italokritska ikona slikara Dime rađena 1687. godine. Takođe se pri samostanu nalazi jedna od najstarijih biblioteka u zemlji u kojoj se čuvaju knjige iz 15. veka. U 17. veku pri samostanu su bile ustanovljene studije na kojima su se izučavala dela Aristotela i Platona. U ratovima koji su se vodili do kraja XVII veka bačkim prostorima, samostan je u više navrata rušen i paljen, doziđivan i obnavljan pa otuda i arhitektonsko šarenilo samostanskih zgrada. Vidljivi su tragovi romanike, kao i kasnijih gotskih prepravki i baroknog dograđivanja (inventar). Nekako u to vreme pri ovom samostanu su ustanovljene i studije na kojima su se proučavala dela Platona i Aristotela.

Najstariji i stilski najzanimljiviji delovi su prostrana romanska apsida - svetilište i ostaci gotskih fresaka iz XV veka, kao i masivni samostanski zvonik na osnovama iz XII veka, koji daju upečatljivo obeležje ovom zdanju.

Do turske okupacije Bač je znamenito mesto i kraljevski grad koji oni često posećuju. Jedno je od sedišta nadbiskupa čija je palata u tvrđavi. U Baču postoje u to vreme bar još dve crkve i više manjih u okolini sa slabijim predutvrđenjima (sv. Antun Pustinjak na Feliću).

Ulaznica za organizovane turističke grupe: 20,00 din po osobi.